Adıyamanımız | Nemrut Dağı | Nemrut Turu |  Beyaz İnsanlar Efsanesi

8. Beyaz İnsanlar Efsanesi

 

Yüce Tanrıların Görünmesine benzeyen diğer bir gelenek de Kommagene halkının ‘Beyaz İnsanlar’ adını verdikleri varlıklara tapmalarıydı.

 

1987 Temmuz’unun sıcak bir gecesinde Eski Kahta kasabasından Fırat adında yaşlı bir kadın bana şunları anlattı:

 

“Eski devirlerde, Peygamber’den (1) önce, Malatya’ya doğru gitmekte olan bir grup asker varmış. Toros Dağları’nı geçerlerken gece bastırmış. Aç ve yorgun düşen askerler ileride gördükleri zayıf ışığa yaklaşmışlar. Işık yaşlı bir adamın kızı ve bir erkek çocukla yaşadığı eve aitmiş. Yaşlı adam askerleri konuk etmiş.

 

Yemeklerini bitiren askerler şaşkınlık içinde yedikleri yemekler kadar yemeğin arta kaldığını görmüşler. Neler olduğunu anlayamadan Malatya’ya doğru yola koyulmuşlar. Yol boyunca garip başka bir şey yaşamamışlar.

 

Aynı askerler Malatya’dan geri dönerlerken yaşlı adamın evini ziyaret etmeye karar vermişler. Evi bulmuşlar ve yine dostlukla karşılanmışlar. Komutan evin kızın beğenmiş ve yemek bittiğinde yaşlı adamdan kızını istemiş. Adam kızını vermek istemiyormuş ancak askerlerin kızı zorla alacağını düşündüğü için razı olmuş. Askerler kızı da yanlarına alarak ayrılmışlar.

 

Eski Kahta’ya geldiklerinde—şimdi kutsal evin olduğu yerde—kız biraz durmalarını istemiş. Kuru dere yatağına inen kız eliyle çorak toprağı okşamış ve hemen oracıktan bir pınar fışkırmış.

 

Pınar bugün hala oradadır. Kız sudan içmiş ve yıkanmış. Sonra toprağa açılmasını söylemiş ve açılan yarıktan girerek kaybolmuş. O zaman bu zaman orası kutsal bir yer olarak kabul edilmiş ve halk kıza mezar olan bu alana bir ev inşaa etmiş.

 

Kız, zaman zaman, bir kaç arkadaşı yanında olduğu halde, bu evde ve üç ayrı yerde daha, insanlara gözükürmüş. Baharda Eski Kahta’daki pınarbaşında, yazın Malatya yakınlarındaki bir dağda, sonbaharda Gerger’de ve kışın Toros Dağları’nda bir yerlerde. Eski Kahta’daki yıllık ‘görünme’ işte bu evde olurmuş (2).”

Yaşlı kadın çocukluğunun bahar aylarında her çarşamba ve cuma gün bitiminde yöre halkının bu kutsal evin önünde toplandıkları hatırladığını söyledi. Kutsal evde mumlar yakılır dualar okunurmuş. Güneş battıktan sonra herkes evine dönermiş. Akşam arkadaşlarıyla birlikte eve gelip dua edecek kızın rahatsız edilmemesine özen gösterilirmiş. Çok az kişinin gece evin civarında kalmasına izin verilirmiş.

 

Fırat Hanım anne ve babasının kızı ve arkadaşlarını gördüklerini anlattı bana ve onların normal insanlardan daha küçük yapıda ve beyaz saçlı olduklarını söyledi.

 

 

 

 

Notlar:

  1. İ.Ö. 600’den önce.

  2. Fırat Hanım’ın anlatımından bu kutsal evin Eski Kahta’nın hemen dışındaki eski mezarlık yakınlarınki yıkık küçük taş ev olduğu anlaşılıyor. 1987’deki ziyaretimde evin damının çökmüş olduğunu gördüm. Mezarı çeviren dört duvar Peygamber’in yeşil bayrağıyla örtülmüştü.